۲۳ فوریه ۲۰۲۶ - یک مطالعهٔ بزرگ مبتنی بر جمعیت نشان داد بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع ۲ که درمان با مهارکننده ‌های سدیم–گلوکز کوترانسپورتر-۲(SGLT-2)  را آغاز می ‌کنند، در مقایسه با افرادی که آگونیست‌ های گیرندهٔ GLP-1 مصرف می ‌کنند، خطر کمی پایین ‌تر برای ابتلا به مشکلات پای دیابتی دارند. این تفاوت که پس از ۳ سال ظاهر شد، عمدتاً ناشی از کاهش موارد آسیب عصبی پا در میان مصرف‌ کنندگانSGLT-2  بود. این مطالعه در Annals of Internal Medicine منتشر شده است.

پژوهشگران دانشگاه آرهوس و بیمارستان دانشگاهی آرهوس، با تحلیل داده‌ های ثبت ملی سلامت بیش از ۸۴هزار بزرگسال دانمارکی مبتلا به دیابت نوع ۲که بین سال‌ های ۲۰۱۳تا ۲۰۲۳درمان با  SGLT-2 یا آگونیست‌های گیرندهٔGLP-1  را آغاز کرده بودند، خطر بیماری پای دیابتی را مقایسه کردند. طی ۶سال، ۱۰.۸ درصد از مصرف‌ کنندگان SGLT-2 دچار بیماری پای دیابتی شدند، در حالی که این رقم در مصرف ‌کنندگان GLP-1 ۱۲ درصد بود؛ تفاوتی کوچک که عمدتاً به کاهش آسیب عصبی در گروهSGLT-2  مربوط می ‌شد.

نرخ زخم پا، قطع عضو، مشکلات شریانی اندام تحتانی و مرگ‌ومیر در هر دو گروه بسیار مشابه بود. تحلیل‌ های تکمیلی نشان داد که قطع مکرر دارو، جابه‌جایی بین درمان‌ ها و تفاوت ‌های احتمالی در پایش پیامدها ممکن است بر نتایج اثر گذاشته باشد و این موضوع باعث می‌ شود مشخص نباشد که آیا واقعاً تفاوت قطعی بین دو دارو وجود دارد یا خیر.

محققان نوشتند: این یافته ‌ها به شواهد رو‌به‌رشدی افزوده شد که نشان می ‌دهد هر دو گروه دارویی-SGLT-2  و آگونیست‌ های گیرندهٔGLP-1 - مزایایی فراتر از کنترل قند خون دارند و می ‌توانند به تصمیم ‌گیری درمانی برای بیماران در معرض خطر بیماری پای دیابتی کمک کنند.

منبع:

https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/study-finds-sglt-2-inhibitors-linked-to-lower-risk-of-diabetic-foot-nerve-damage-164312